eve dönmek için sabırsızlanıyorum, çok işim var ve burada üzerimde karıncalar geziyor. acilen bavulumu toplamalıyım, içine ne girecek? ilaçları bekliyorum hala. makineden çıkarmam lazım kıyafetleri, zaten çarşafları makineye atmam gerek; ama emrekuş çarşaflara sarılı şimdi. bakalım.
günaydın lan yaşamak, nabersin?ben uyumadım dün gece. iki saat çnce bir hışımla oturdum neocitiesimin başına, bir şekilde uydura kaydıra siteyi bir hale sokuverdim. en azından artık bir yer var bir şeyler yazacak. istanbul uçağına 10 saatten az var. daha bavulu toplamadım. yani, belli ne koyacağım, ama koymadım hiçbirini hatta bavulu rafından indirmedim henüz. bi üç saat uyusam beni aptal eder mi acaba diye korkuyorum. bu entryi de silerim herhalde ayılınca. ama resmen weblog ulan!! çiçek gibi. yani, çiçek gibi olmasa da, ayakta. ah. heyecanlı!!